Partager
Printervriendelijke versieSend by email

Current Size: 100%

De stad in de loop der eeuwen



In het dal van de Loir

LoirDe rivier de Loir met zijn verschillende zijarmen bevordert in de prehistorie bewoning door de mens die hier al snel holwoningen bewoonde, in de helling aan de linkeroever. Toch hebben we weinig exacte informatie over de manier waarop de oorspronkelijke bevolking van Vendôme leefde. De eerste keer dat de naam "Vendôme" opgeschreven is ("...cum castellis Duno vel Vindocino..."), dateert van het verdrag van Andelot uit 587.

Op de rotsachtige helling aan de zuidkant staat de primitieve donjon van het kasteel van Vendôme. Tot in de XIe eeuw is hier waarschijnlijk een Romaans castrum geweest, dat op zijn beurt de opvolger was van een gallisch oppidum. De abdij van Trinité die in 1032 gesticht is en de primitieve kerk Saint-Martin vormen het middelpunt van een beginnend dorp.

 

Vestingmuren

Tour de l'islette

De Loir die een natuurlijke gracht vormt wordt gekanaliseerd en vestingmuren worden gebouwd om deze gracht te versterken. De traditie wil dat de aanleg van deze muren gebeurt na 1227, op besluit van Blanche de Castille en haar jonge zoon Louis IX, die bij graaf Jean IV om hulp en bescherming kwamen vragen. Vanaf dat moment telt Vendôme drie parochies: Saint-Martin, Saint-Bienheuré en Saint-Lubin in de wijken in het zuiden van de stad.

 

 

 

hotel de ville

In de 17e eeuw opent historische binnenstad "intra-muros" zich

De muren raken in verval vanwege het slechte onderhoud, maar ook vanwege de overstromingen van de Loir, waardoor ze hun verdedigingsfunctie verliezen. De bewoners van Vendôme gaan de buitenzijden van de binnenstad steeds meer gebruiken. Aan de zuidkant wordt ook het kasteel toegankelijk gemaakt door een nieuwe hoofdpoort (de poort van Beauce) en door de aanleg van een helling die een directe verbinding met de stad mogelijk maakt. Diverse religieuze congregaties vestigen zich in het centrum (Oratorianen) en aan de noordkant (Kapucijnen, Ursulinen, Calvairen).

 

 

Veranderingen in de 19e eeuw

Quartier RochambeauIn het begin van de 19e eeuw wordt er in de gebouwen van de oude benedictijner abdij een cavalerie van 800 man gehuisvest. Drie nieuwe bruggen (de bruggen van de wijken rondom de Abdij en Islette) en de rue de l'Abbaye worden aangelegd om de wijk Rochambeau, die meer dan een kwart van de oppervlakte van het gehele oude stadscentrum beslaat, toegankelijk te maken. Van 1858 tot 1896 wordt geleidelijk aan de infrastructuur verbeterd (gevels gerestaureerd en straten verbreed). Op de plek van de kerk Saint-Martin, die in 1857 al gedeeltelijk verwoest was, en die nu afgebroken wordt, komt een centraal plein en op de plaats waar nu de voorsteden zijn, was in die tijd nog volop groente- en fruitteelt. De spoorlijn, aangelegd tussen 1864 tot 1867, was in die tijd de noordgrens van de stad Vendôme.

 

Wederopbouw en ontwikkeling in de 20e eeuw

Na het bombardement van 15 juni 1940 moet meer dan een kwart van de binnenstad van Vendôme opnieuw opgebouwd worden. De woningnood in het naoorlogse Frankrijk wordt in Vendôme verholpen door het bouwen van woningen op landbouwgrond ten noorden van de stad, tussen de spoorlijn en de wijngaarden. Tussen 1959 en 1966 worden er in les Rottes (in het oud-Frans "les rottes", wat "kleine paadjes" betekent) 1442 flats en 477 woningen gebouwd op 83 hectare grond. In deze nieuwe wijk staat de kerk Notre-Dame, indrukwekkend vanwege zijn binnenafmetingen. Deze kerk is ovaal van vorm en heeft een koepelvormige overkapping van 800 m2 , die geconstrueerd is uit een dun laagje beton van 7cm dik. Om het verkeer beter in de hand te hebben, worden er brede wegen aangelegd: de avenue Gérard-Yvon (richting le Mans) in 1967, de boulevard Kennedy tussen 1978 en 1980 en de omleiding van de autoweg 10 (Bordeaux-Parijs) in 1976.

 

De huidige stad

Vue du Château

 

Sinds de jaren 1980 - 1990 breidt de stad zich meer en meer uit naar het zuiden, waar voorheen de wijngaarden een natuurlijke grens vormden. Er worden in het zuiden plannen gemaakt voor urbanisering, in de wijk Aigremonts (oorspronkelijke betekenis de "steile heuvels"). Deze urbanisering zorgt voor een evenwichtige verdeling van bevolking, en activiteiten in een stad die inmiddels 18 500 bewoners telt, en die het centrum vormt van een regio met meer dan 30 000 inwoners.

 

 

 

Op de grens van het domein van Anjou

In 1032 wordt Geoffroy Martel, zoon van de graaf van Anjou Foulque Nerra, graaf van Vendôme. Hiermee begint de politieke invloed van Anjou op het graafschap van Vendôme. In de loop van de tweede helft van de 12e eeuw heersen Henri II Plantagenêt en Philippe Auguste om beurten over de stad. Doordat er onophoudelijk om grondgebied gevochten wordt, besluiten de graaf van Vendôme en die van Blois in de loop van de 14e eeuw om hun respectievelijk grondgebied af te bakenen.

Vendôme schrijft geschiedenis tijdens een twee maanden durend proces van een Franse edelman. In 1458 laat Karel VII in zijn kasteel een "Gerechtsbed" opstellen. De hertog van Alençon wordt er veroordeeld wegens samenzwering met de Engelsen. Door het ontvangen van dit gerechtshof, toont Graaf Jean VIII zijn trouw en steun aan de koning.

 

La Trinité de Vendôme, een invloedrijke abdij vanaf de 11e eeuw

In 1066 is de abt Odéric de eerste die de titel van kardinaal ontvangt. Deze nauwe band tussen de abdij en het Vaticaan duurt voort tot aan de Franse Revolutie. Dankzij abt Geoffroy I (abt van 1093 tot 1132) wordt de abdij steeds belangrijker, met name door zijn optreden tijdens de Investituurstrijd. Als gevolg hiervan kan paus Urbain II zijn oorspronkelijke positie weer innemen.

De macht van de Abdij creëert regelmatig fricties met de graven van Vendôme, die met een verdrag in 1185 opgelost worden.

 

Het huis Bourbon-Vendôme

In 1371, na de dood van graaf Bouchard VII en zijn dochter Jeanne, erft Catherine de Vendôme, zijn zus en dus haar tante, het graafschap van Vendôme. Door haar huwelijk met Jean de Bourbon-la-Marche wordt het Huis Bourbon-Vendôme geboren.

Deze dynastie markeert de geschiedenis van het graafschap en hertogdom vanaf 1515. Zo speelt gravin Marie de Luxembourg (1462-1546), dochter van Pierre de Luxembourg en van Marguerite de Savoie, na de dood van haar echtgenoot François de Bourbon, een belangrijke rol als weldoenster gedurende een halve eeuw. Op haar initiatief worden onder andere de kapel Saint-Jacques, de poort Saint-Georges en de collegiale kerk van het kasteel verfraaid en de kerk Saint-Martin gerestaureerd.

Op 20 oktober 1548, treedt Jeanne d’Albret (1528-1572) in het huwelijk met Antoine de Bourbon (1518-1562), tweede hertog van Vendôme. Als protestantse valt zij op in het katholieke Vendôme. In 1562 wordt de collegiale kerk Saint-Georges door de Hugenoten geschonden. Deze necropool van het Huis van Bourbon Vendôme, die middenin hun kasteel gevestigd was, werd in 1793 verwoest, en is nu een ruïne.

Henri IV bestormt in november 1589 het kasteel en de stad die dan in handen zijn van de katholieke liga.

 

Vendôme in het hart van de revolutionaire geschiedenis

Vendôme ligt op meer dan 120 km afstand van Paris, een afstand die noodzakelijk geacht werd voor een gerechtshof in tijden van revolutie. Alleen zo kon het gerechtshof in alle rust zijn werk uitvoeren. Zo verwelkomt Vendôme het Hooggerechtshof voor het proces van Gracchus Babeuf, Augustin Darthé en hun aanhangers. Uiteindelijk zullen de heftige discussies tijdens de zittingen (en ook in de stad zelf!) die meer dan zeven maanden geduurd hebben, leiden tot de executie van de twee hoofdverdachten et de deportatie van het overgrote deel van hun aanhangers. 1796 luidt het einde in van de sympathisanten van "La Conspiration des égaux" (het complot van de gelijken) maar hun ideeën worden na de Revolutie van 1830 opnieuw leven ingeblazen.

 

Het bombardement van 15 juni 1940

Deze gewelddadige gebeurtenis eist een zware tol (89 doden en meer dan 200 gewonden). De aanblik van het stadscentrum is volledig veranderd. Circa vier hectare grond wordt verwoest door het bombardement en de daaropvolgende brand. Het gerechtshof, het gouverneursgebouw, maar ook vele vakwerkhuizen zijn verdwenen. Vandaag de dag zijn er nog slechts een zestigtal vakwerkhuizen over, veelal verborgen achter pleisterwerk.

 

Een bruisende stad

Dankzij de aanleg van een hogesnelheidslijn (TGV) met treinstation in 1990, ligt Vendôme nog slechts op 43 minuten van Parijs. Hierdoor heeft er eveneens een belangrijke economische verschuiving plaatsgevonden. Deze spitst zich toe op drie industriële sectoren: de luchtvaarttechniek, de klein elektro-sector en de autoindustrie. Door de vele winkels en diensten en door het culturele en zeer actieve verenigingsleven, kan Vendôme trots zijn op zijn positie als regionaal middelpunt van een gebied met meer dan 70 000 inwoners.